.

.

.

แต่งเพลงโดยมีโคคิกับฟุจิกายะเป็นผู้ช่วยครับ

ผมคิดว่าคนรอบรู้นี่ดีจังน๊า บทสนทนาของคนคนนั้นก็จะสนุกแล้วก็รู้สึกว่าฉลาดจังเลยนะ จะรอบรู้หรือไม่นั้นก็อยู่ที่บทสนทนาที่พูดออกมาอยู่แล้วใช่มั๊ย ส่วนในบรรดาเพื่อนของผมนั้น ก็คิดว่ามีคนที่ฉลาดอยู่ เพราะฉะนั้นการพูดคุยกับหมอนั่นก็จะพูดกันไม่หยุดเลยครับ เวลาที่ผมพูดอะไรเขาก็จะพูดคอมเม้นตอบกลับมาให้ครับ แน่นนอนว่า เป็นคนที่รู้จักพูด ผมคิดว่าคนแบบนี้เป็นคนที่รอบรู้นะ เพราะฉะนั้นก็เลยเป็นคนที่เข้าใจอะไรได้ง่ายๆ คนอย่างนี้ดีออกไม่ใช่เหรอ (หัวเราะ) แล้วก็เพราะว่ายังสามารถเรียนได้ หัวก็ดี เรื่องอะไรก็ยังเข้าใจได้หมดอย่างไม่มีจำกัด
รุ่นพี่ที่บริษัทหรือนักแสดงร่วม ทุกคนก็รอบรู้ครับ ที่พูดอย่างนั้นก็เพราะว่าความมีเสน่ห์เป็นสิ่งที่ทำให้คนกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงน่ะน๊า พวกนักแสดงตลกผมก็คิดว่าเขาฉลาดเหมือนกันนะ คิดอะไรได้เร็วมากๆ เลยนะ

(Pนิดนึงนะ จากแฟนๆที่อ่าน มีคนคิดว่ายามะพีก็มีอิมเมจของคนรอบรู้ โดยส่วนตัวแล้วคิดว่ายังไง) ไม่ใช่เลยครับ (หัวเราะ) ผมยังไม่เข้าใจตัวเองเลย เมื่อกี้ตอนที่พูดออกมา ถ้าให้พูดเกี่ยวกับเรื่อง "บทสนทนา" ล่ะก็ ถ้าเป็นคำพูดที่รวบรวมมาก่อนแล้วก็จะสามารถพูดกับฝ่ายตรงข้ามได้สบาย แต่ว่า ถ้าเกิดให้คิดหัวข้อแล้วพูดก็จะพูดไม่ได้เลย ไม่ค่อยชอบเลยนะ ถึงแม้ว่าไม่มีเรื่องที่จะพูดคุยกันแต่สามารถอยู่ด้วยกันได้มันดีนะ แล้วก็ พูดคุยทั้งที่ไม่ต้องมีหัวข้อก็เหมือนกับได้อยู่กับคนที่มีชีวิตชีวาพูดออกมาได้ลื่นไหลไม่ใช่เหรอ? อยู่กับคนแบบนี้ได้สบายเลยนะ จะให้พูดคุยกับคนแบบไหนก็ได้แต่ครับ แต่ที่ต้องฝืนใจพูดหรือพูดเกี่ยวกับสิ่งที่จะทำให้กระทบกระเทือนจิตใจนั้นทำไม่ได้ครับ

เรื่องที่จะเรียนรู้เพื่อให้เป็นคนรู้จักพูดนั้นไม่มีเป็นพิเศษครับ เมื่อก่อนนี้ เคยถามกับคุณยามาซากิ ที่แสดงด้วยกันใน คุโรซากิว่า "การเรียนรู้จากภาพยนต์นั้นเป็นประโยชน์ต่อละครรึเปล่าครับ" แล้วจากนั้นคุณยามาซากิก็ตอบมาว่า "ถ้าอย่างนั้นมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรขึ้นมาหรอก" ผมก็เลยคิดว่าที่คุณยามาซากิพูดนั้นเป็นสิ่งที่ถุกต้องแน่นอนอยู่แล้ว การทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์หรือเพื่ออะไรสักอย่างนั้นมันก็มีอยู่ในตัวเองทุกวันอยู่แล้ว มันไม่ใช่เรื่องธรรมชาติของตัวเองเลยที่เกิดมาเพื่อเล่นละครทุกๆวัน สิ่งที่ต้องคิดคือแค่ว่าจะถ่ายทอดออกมาอย่างไรเท่านั้น ต้องให้ทุกวันผ่านไปอย่างมีความหมาย ใช้เวลากับกลุ่มเพื่อนคนสำคัญอย่าสนุกสนาน ผมน่ะก่อนที่จะได้แสดงในเรื่องเบียกโคไต เหมือนว่าจะเคยดูละครเรื่องนี้ทางทีวีตอนที่อายุก่อน 20 ปี แต่ว่าไม่ได้ดูทั้งหมด พอดูแล้วก็รู้สึกเหมือนอินไปด้วย เพราะฉะนั้น หลังจากที่การถ่ายทำจบลงหมดแล้ว และลองได้มาดู ผมก็เลยคิดว่า "สิ่งที่ผมทำไปมันถูกต้องแล้ว" คนที่ได้ดูก็คงจะมีสิ่งที่กำลังตัดสินใจอยู่ เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าจะต้องมีความรู้สึกอะไรสักอย่างแน่ๆ การถ่ายทำเบียกโคไตนั้นลำบากมากครับ แต่ว่าพวกสต๊าฟทุกคนก็สุดยอดเลยก็เลยเป็นงานที่ประทับใจครับ ครั้งนี้ผมไม่ได้ตั้งใจซะทีเดียว แต่ถ้าเกิดไม่ตั้งใจก็จะรู้หมดแน่ (หัวเราะ) รู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากแล้วนะเนี่ย ในละครมีบทพูดว่า "แม้ว่าจะมีช่วงเวลาที่ทุกข์ทรมานสักแค่ไหน แต่ถ้าได้มีชีวิตอยู่แล้ว หลังจากที่ฝนตกเธอก็จะสามารถเห็นท้องฟ้าที่สวยงามได้" เป็นคำพูดที่ดีเนอะ ถูกใจมากๆ เพราะละครเรื่องนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่นั้นสำคัญมาก โคคิก็ดีอีกแล้วอ่ะ ! ตอนที่ได้อ่านบทก็รู้สึกว่าเก็นซาบุโร่เป็นอะไรที่เป็นโคคิมากๆ ตอนที่โคคิเล่นนั้นก็ดีจนน่าตกใจเลยล่ะ การถ่ายทำละครเรื่องนี้ก็ทำให้ผมสนิทกับโคคิไปอีก ช่วงที่ถ่ายทำละครก็ได้แต่งเพลงด้วยกันด้วย ผมเป็นคนแต่งทำนองส่วนโคคิก็แร็พให้ด้วย แล้วก็จะแต่งเพลงให้ฟุจิกายะไปร้องในคอนเสิร์ตจูเนียร์ด้วย (หัวเราะ) ช่วยกัน 3 คน แต่งเพลงเป็นประจำอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น อุตส่าห์ได้อยู่กัน 3 คนแล้วไม่ว่าจะออกมาในรูปแบบไหนก็คิดว่าอยากจะถ่ายทอดให้ได้ฟังกัน เพราะฉะนั้น คอนเสิร์ตตอนปีใหม่นี้ยังไงก็จะทำให้ฟุจิกายะให้ได้ แล้วผมก็จะไปดูด้วย แต่จริงๆแล้วอยากจะออกไปร้องด้วยเลยซะมากกว่า (หัวเราะ) ทำนอง R&B ให้โคคิมาแร็พอะไรก็ได้ จะได้สุดยอดอีก

-------------------------------------------------+

หวังว่าคงไม่เบื่อ เพราะเรารู้สึกว่ามันเดิมๆ
ละครมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการตัดสินใจ ความสัมพันธ์
.....เพิ่งรู้ เพราะดูแต่หน้ายามะพี......

จะหายไปประมาณ 2 อาทิตย์ (มั้ง) เพราะเรามีสอบ
คงไม่ได้แปลอะไรมาลง แต่สัญญาว่าจะเอาวาเลนไทน์มาลงแน่นอน

ถ่ายละครเรื่อง "เบียกโคไต" แทบจะทั้งเดือนพฤศจิกายนเลยครับ รู้สึกว่าตัวเองไปกลับเกียวโต-โตเกียวบ่อยมาก การที่ได้เล่นละครเรื่อง 'เบียกโคไต' นั้น รู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากครับ ครั้งนี้ตากล้องคือคุณมัตสึดะ พวกสต๊าฟก็เป็นคนที่คุ้นเคยกับการถ่ายหนัง และ การที่ถ่ายละครโดยหนึ่งต่อหนึ่งนั้นกว่าจะคัตได้มันใช้เวลานานมากครับ แม้แต่ไฟก็จัดอย่างพิธีพิถัน ถึงจะลำบากกันมากแต่ก็ลุล่วงไปด้วยดี พอถ่ายเสร็จก็มีความสุขมากครับ
ตอนที่อยู่เกียวโตนั้น นอกเหนือจากนั้นก็อยู่ในห้องคนเดียวซะส่วนใหญ่ ก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษในห้องหรอกครับ อาบน้ำไม่ก็ดูทีวี กินข้าวแล้วก็นอน แล้วก็ท่องบทประมาณนั้น นอกเหนือจากนั้นไม่มีอะไรให้ทำเลย (หัวเราะ) เพราะฉะนั้นสภาพแวดล้อมเลยก่อให้เกิดสมาธิสำหรับงานชิ้นนี้ได้ครับ

ใกล้จะถึงคริสมาสต์แล้ว แต่ว่า ปีนี้ก็ต้องพูดถึงเรื่องคริสมาสต์ด้วยเหรอ? (หัวเราะ) เดทในวันคริสมาสต์ที่คิดไว้งั้นเหรอ ? (ปีที่แล้วพีบอกว่า อยากจะไปสถานที่ที่โรแมนติกและจะเลือกรองเท้าเป็นของขวัญ แล้วปีนี้ล่ะ) โดยพื้นฐานแล้วก็ยังไม่เปลี่ยนครับ ถ้าเกิดว่าอยู่ด้วยกันกับเด็กที่ชอบก็คงจะดีใจมากๆ อยากจะให้เธอมีความสุข จะถามเธอว่าเธออยากจะไปที่ไหน อยากจะทำอะไรก็ได้ให้เธอเซอร์ไพร์ซ ถ้าให้ของขวัญล่ะก็ อยากจะให้แหวนไม่ก็รองเท้าไม่ก็ดอกไม้ ดอกไม้อ่ะ อยากจะให้แน่ๆครับ ก็จะติดไปกับของขวัญ ส่วนรองเท้านั้น ทำไมถึงอยากจะให้เป็นของขวัญก็ไม่รู้เหมือนกัน ปีที่แล้วก็พูดใช่ป่ะ แต่ก็ดูเหมือนไม่มีคนเค้าให้รองเท้ากันใช่มั๊ยล่ะ (หัวเราะ) โดยปกติแล้วผมจะเลือกของขวัญโดยใช้ตัวเองเป็นหลัก กว่าการถามฝ่ายตรงข้าม ของขวัญจากอีกฝ่ายจะเป็นอะไรก็ได้ครับ แค่เด็กผู้หญิงที่ชอบทำอะไรให้ผมก็ดีใจแล้วครับ

งั้น แล้วปีนี้สถานที่โรแมนติดที่เลือกคือ
ก่อนอื่น ผมก็จะขับรถออกไปพบเธอ หลังจากนั้นก็จะอยู่ด้วยกันในโลกที่มีแค่เรา 2 คน เพราะฉะนั้นก็จะไม่ไปในที่ที่มีคนอยู่เยอะๆ แล้วก็ดูแสงไฟที่ประดับระยิบระยับ (หัวเราะ) อ่ะ แต่ว่า ถ้าตั้งแต่นี้ไปผมเกิดมีเด็กผู้หญิงที่ชอบขึ้นมาล่ะก็ แล้วถ้าเกิดเด็กคนนั้นได้อ่าน 'โปเตโตะ' ก็แย่อ่าดิ ตั้งแต่นี้ไปจะไม่พูดล่วงหน้าแล้ว (หัวเราะ) ก็ถ้าเกิดว่าได้ไปเดทในวันคริสมาสต์จริงๆแล้วถ้าเกิดเด็กคนนั้นได้อ่านแล้วก็ต้องคิดประมาณว่า "ทำตามอย่างที่บอกในหนังสือจริงๆเลยนี่!!" เพราะมันออกจะน่าเจ็บใจออก ดังนั้นผมจะเก็บไว้ในอกไม่พูดเด็ดขาด !

วันนี้การถ่ายกับเพนกวินนั้นตัวเป็นๆเลยนะ ! พอได้รู้ว่าจะถ่ายกับเพนกวินเท่านั้นแหล่ะ พอพูดว่าเพนกวินจริงๆ ทั้งตื่นเต้นแล้วก็ทำหน้าแบบว่าจะเป็นไปได้ไง น่ากลัวจัง (หัวเราะ) ยิ่งไปกว่านั้น ท่าจะเหนื่อยแหะ อาจจะเจ็บ ผมอ่ะ ไม่ถนัดเล่นกับพวกนกหรือแมวนะ (ร้องไห้) แมวอ่ะ ตอนเด็กเคยถูกมันกัดด้วย ก็เลยไม่ค่อยถูกกันอ่ะ แต่ว่าถึงแม้ว่าจะพูดว่าไม่ค่อยถูกกับแมวแต่ก็ไม่ได้เป็นเหตุผลที่จะไม่ให้เข้าใกล้นะ แต่ถ้าเป็นสัตว์ที่ชอบก็ต้องน้องหมา หมาอะไรก็ได้ครับ แล้วก็ใน "เบียกโคไต" มิเนจิก็เลี้ยงหมาด้วยนะ เป็นน้องหมาสีดำที่ชื่อว่าคุมะ น่ารักมากๆ ตอนแรกมันไม่ค่อยมาเข้าใกล้ แต่ตอนนี้ก็คุ้นเคยกันแล้วล่ะครับ ผมก็เลี้ยงหมานะ 2 ตัว ทั้งสองตัวเป็นพันธุ์มินิ(บลา บลา อ่านไม่ออก เปิดดิกก็ไม่เจอ) ตอนกลับบ้านไปมันจะคอยมาอยู่ใกล้ๆ มากกว่าที่จะเล่นด้วยกัน แต่ว่าช่วงที่ถ่ายละครที่เกียวโตนั้น เพราะว่าไม่ค่อยได้พบน้องหมาก็เลยเหงานิดหน่อยนะ แต่ว่าถ้าเกิดว่าได้กลับบ้านล่ะก็ มันก็จะมาต้อนรับที่เก็งคัง(ส่วนของหน้าบ้าน ตรงที่ถอดรองเท้าน่ะ)เสมอ ในตอนนั้นรู้สึกเหมือนความรักที่มีให้ มันเอ่อล้นขึ้นมาเลยล่ะครับ แล้วก็คิดขึ้นมาว่า "เวลาที่ไม่ได้เจอก็จะประคับประคองความรู้สึกรักนั่น" (หัวเราะ) น้องหมานั้น เป็นอะไรที่เป็นลักษณะของความรักแบบลึกซึ้งดีครับ สาเหตุที่เลี้ยงน่ะเหรอ? มันคือ "พรหมลิขิต" ยังไงล่ะ!

----------------------------------------+

*สรุปว่า คนที่ยามะพีจะพาไปเดทด้วยคือ น้องหมา?
*ทำไมพอเรื่องรักๆใครๆเนี่ย แปลง่ายจังเลย (5555)
*แก้ว....ชั้นตรวจแล้วนะ อันนี้ไม่มีพิมพ์ผิดแน่ๆ (ชิ)
*พีแม่ง น่ารัก เขินว่ะ ตลกได้อีก

อันนี้คงจะมีคนอ่านแล้ว แต่เขาแปลจากภาษาอังกฤษใช่ม๊ะ (กูแน่กว่าเว่ย...ไม่ใช่แระ)
อืม....จะมาลง intelligence ให้อีกอันแล้วเราจะจรลีไปอ่านหนังสือ
วันนี้ (เราอัพวันที่ 31 ตอนตี 4.20) สอบคันจิ แบบว่า ยังไม่ได้อ่านซักตัว
เมื่อคืนคุยโทรศัพท์ถึง 5 ทุ่ม

ตอนนี้กำลังคิดว่าจะลงซัมเมอร์ดีมั๊ย แบบ....เราเข้าไปไม่สามารถลงวิชาไหนได้เลย
นอกจากวิชาที่ถ้าเทอมนี้เราตก ซึ่งแบบว่า มันจะตกก็ใช่อยู่
แต่เราไม่อยากกลับไปอยู่บ้านแล้วไม่ได้ตังค์ 3 เดือนอ่ะ
เลยกะว่าจะลงไอ้ตัวที่ตกนั่นแหล่ะ แล้วค่อยไปถอนออก
(แต่เราไม่เอาเงินค่าเทอมไปใช้นะ แค่หาข้ออ้างอยู่ที่นี่เท่านั้น)

กูกลายเป็นคนเลวเลย

.

อะไรวะ ชีวิตปี 1 ของเราจะหมดไปในอีก 14 วัน
กูเพิ่งรู้สึกเหมือนเมื่วานนี้เองที่นั่งกินเหล้าแล้วเมาไม่ไปสอบแอดมิดชั่น

.

.

Edit เพิ่ม

30/01/2007
#1268
PM8:59
คอมบะจิวะ
เมื่อวานนี่ไปเล่นกับพวกมาบุดาจิทุกคนมาครับ
ร้องคาราโอเกะประสานเสียงกับเรียวจังด้วย♪
สนุกจังเลย！
เมื่อกี้ก็เพิ่งคุยโทรศัพท์กับมาบุดาจิ ！
อย่างไรก็ตาม ก็จะพูดถึงมาบุดาจิคนนั้นนะครับ
ผมก็กลับด้วยกันกับไอ้หมอนั่นที่บ้านไปทางเดียวกัน！
และก็พูดภาษาอังกฤษกับหมอนั่นด้วย
แล้วหลังจากนั้นคุณคนขับแทกซี่ก็ร่วมพูดภาษาอังกฤษด้วย
เป็นแท็กซี่ที่หนวกหูจังเนอะ (หัวเราะ)

*มาบุดาจิที่ไปด้วยกันมีใครบ้าง
*มาบุดาจิที่บ้านอยู่ทางเดียวกันนี่มันใครวะ
*มาบุดาจิที่สปีคกิ่งภาษาอังกฤษนี่มันใคร (ยูคุง? มาบุดาจิน?)
*ก็ผู้ชายที่น่าอิจฉาที่สุดในโลกมันถูกส่งไปอยู่ดาวพลูโตแล้วไม่ใช่เหรอ (เว่อร์ไปกู)
*มาบูดาจิ=กลุ่มผู้ชายหล่อเลว
*พีแม่ง ตลกดี

.

.