Kamenashi Kazuya
เมื่อ 20 ปีที่แล้ว
ดูเหมือนว่าผมจะเป็นเด็กที่ไม่ยอมดื่มนม ไม่ว่าจะดื่มนมอะไรก็จะอ้วกออกมาทันทีแล้วก็เพราะเหมือนว่าจะถูกส่งโรงพยาบาลบ่อย ก็เลยขี้อ้อนพอสมควรครับ ตอนอยู่ชั้นอนุบาล มีความทรงจำที่ได้นั่งบนตักของคุณครู แล้วก็สนิทกับพี่สาวข้างบ้าน แถมยังให้ยืมการ์ตูนเด็กผู้หญิงเสมอๆด้วย (หัวเราะ) เอ้อเอ้อ ตอนอนุบาลก็แสดงละครเป็นตัวหลัก แต่ว่าคนที่แสดงบทคุณแม่ เป็นเด็กผู้หญิงที่ผมชอบในตอนนั้น เพราะฉะนั้นในบทก้ได้โอบไหล่ของเธอ และถูกกอดตอบด้วย ตอนนั้นดีใจมากเลยครับ (หัวเราะ) ตอนนี้เธอจะทำอะไรอยู่น๊า?
เมื่อ 10 ปีที่แล้ว
เริ่มเล่นเบสบอลตั้งแต่ป.1 สนุกอยู่แต่กับเบสบอลและเป็นช่วงเวลาแห่งเบสบอลเลยนะ ยิ่งกว่านั้นถ้าเกิดว่าฝึกฝนล่ะก็ผลมันจะออกมาคือได้ไปแข่ง เพราะฉะนั้น ผมไม่ย่อท้อต่อการฝึกฝนเลยครับ ความทรงจำตอนที่เป็นนักเรียนที่นึกออกคือ การได้แสดงในชมรมศิลปะ ก็คือละครที่ชื่อว่า "donguri to yamanako" ผมน่ะ ได้แสดงเป็นอิจิโร่คุง แค้ว่าผมน่ะเล่นเป็นอิจิโร่คุงไปได้แค่ครึ่งแรกครึ่งหลังก็เปลี่ยนอิจิโร่คุงเป็นเด็กคนอื่นครึ่งหลังของผม เป็น "ผลโอ๊คที่กลิ้งไปกลิ้งมา" (หัวเราะ) ถ้าเกิดว่าเป็นอิจิโร่คุงบทก็จะเยอะเพราะฉะนั้น เลยเป็นคนเดียวทั้งหมดไม่ได้ (หัวเราะ)
เมื่อ 5 ปีที่แล้ว
ทำงานสนุกมากครับ ถึงจะอย่างนั้นแต่ก็ป่วยบ่อยเหมือนกันน๊า แล้วก็ได้มีคัตตุนขึ้นมา ก็คิดว่าจะต้องพยายามก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมไม่เคยคิดว่ามันแย่เลย แต่ว่าสิ่งแปลกใหม่ที่ได้มาจากการเป็นคัตตุนคือ การได้ถือไมค์นั้นน้อยกว่าตอนเป็นจูเนียร์มาก เพราะฉะนั้นเป้นความรู้สึกที่ซับซ้อนครับ
เมื่อ 1 ปีที่แล้ว
"เซชุนอะมิโก้" วางขายครับ ถึงล้านแผ่นอย่างรวดเร็วมากใช่ม๊ะ ? ตอนเดินบนถนนก็ถูกทักว่า "อ่ะ คาเมะนาชินี่" จากคนที่สนับสนุน ผมรู้สึกว่า ความเจ็บปวดใดๆ ได้ถูกพัดพาไปแล้วใช่มั๊ยนะ? ยิ่งไปกว่านั้นตอนสิ้นปี มีโอกาสได้ไปคาราโอเกะ แน่นอนว่าต้องถูกข้อให้ร้อง "เซชุนอะมิโก้" บ้าง "ผมเป็นชูจิดีป่ะ" บ้าง (หัวเราะ) เป็นที่นิยมมากเลยนะ เพลงนั้นอ่ะ ตอนแรกที่ได้รับเนื้อเพลงมา จะออกซีดีนี่จริงๆเหรอ ไม่จิ๊บจ๊อยไปหน่อยเหรอ พอมาคิดดูแล้วเนื้อเพลงนั่นก็ดีเลยล่ะ ตอนที่ร้องเพลงนี้ไป ก็คิดว่ามีคนซื้อซีดีเยอะนะ การได้ทำสิ่งท้าทายหลายๆอย่างนั้นมันสำคัญมากครับ รู้สึกว่าโลกทัศน์ของผมนั้นแคบลงเลย (หัวเราะ)
เมื่อวานนี้
การถ่ายทำ "ทัตตะฮิโตะซึโนะโค่ย" ถ่ายทำหลายวันติดต่อกันลำบากมาก แต่ว่านักแสดงและสต๊าฟทุกคนก็เป็นทีมเวิร์คกันจริงๆ เป็นที่ที่สนุกมากครับ ในละครก็จากนี้ไปยังมีอะไรอีกหลายๆอย่าง อยากจะทำให้สนุกนะครับ
--------------------------------+
คาเมะน่ารักดีเนอะ ^3^
หล่อ หล่อ ว่ะ หลง หลง ว่ะ
พรุ่งนี้ต้องรีบตื่นเช้าไปเรียนแหล่ะ ตี 5 เลยนะ แม่จ้าว ทุกทีตื่น 8 โมง เรียน 8.15
ทั้งที่เป็นวิชาที่ไม่เคยเข้าเรียนเลย
ก็พรุ่งนี้กลัวว่าเค้าจะบอกข้อสอบอ่า 55555
สันดารโครตอ่ะเรา
ช่วงนี้ฟัง TIME, โบคุระโนะ, เวย์ออฟเลิฟ, แล้วก็อีกเพลงนึงของนิวส์ไม่รู้ชื่ออ่า
อยู่ในคอมโบ้เซ็ตที่ฟังบ่อยๆ จนพ่อบ่นว่า ประสาทรึไง
ได้ยินแต่เพลงเดิมๆทั้งวัน :P ก็ชอบนี่เน๊อ
ปล.พี่เอิร์นแซวเรื่องคาเมะเหรอ เดี๋ยวเถอะ ถ้าเป็นมะพีเราคงโวยวายอ่ะ
แต่คาเมะไม่เป็นไร ไม่ได้เลิฟ เลิฟ ที่สุด
ปล.อีเนียร์ ก็คนมันหล่อ ให้กูทำไง ฟังแค่เสียงกูก็เพ้อถึงหน้าได้
