2007/Mar/07

Style
ภายใต้หน้ากากอันอ่อนหวาน คือยามะพีที่ซ่อนไปด้วยความเร่าร้อนและความกล้าหาญ ความเหมาะสม ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน วิธีการแต่งตัว การใช้เงิน การแสวงหาสิ่งต่างๆมาเป็น "สไตล์ของผม" ปี 2007 นี้ยามะพีก็จะทำให้สุดกำลัง

ตอนเช้า พอลืมตาตื่นมาก็กินคอนเฟล็กซ์ครับ เสื้อผ้าในวันนี้ก็ใส่กางเกงยีนส์ เสื้อแจ็คเก็ตและรองเท้าบู๊ตครับ รู้สึกว่าตื่นเต็มที่ก็จนเมื่อตอนที่เปิดประตูตรงเก็งคังออกไปใช้เวลาไปได้ 30 นาที ส่วนใหญ่ก็เป็นอย่างนี้ประจำครับ เวลาที่เลือกเสื้อผ้าอะไรได้ก็ใส่ทันที ไม่ได้เลือก เลยก็มีเหมือนกัน "อยากใส่แจ็คเกตตัวนี้จังแต่ว่าเปลี่ยนดีกว่าเพราะมันไม่เข้ากับกางเกงตัวนี้" ก็มีแล้วก็เปลี่ยนโน่นเปลี่ยนนี่ ตอนนอนส่วนใหญ่นั้น ก็จะใส่กางเกงแล้วก็ไม่ใส่เสื้อนอนครับ ก่อนนอนก็จะแปรงฟันก่อนเสมอ อาบน้ำช่วงนี้ก็จะอาบตอนกลางคืน ตื่นเช้ามาก็จะออกไปแบบที่ยังไม่ได้อาบน้ำ

ช่วงนี้เสื้อผ้าที่ใส่ก็จะเป็นแบบsilhouette(โทนขาวดำ)เป็นสำคัญครับ ชอบกางเกง(ยีนส์)รัดรูปครับ แบบที่ใหญ่ๆไม่เคยลองครับ กางเกงรัดรูปนั้นให้ความรู้สึกเหมาะกับแจ็คเก็ตดีครับ ช่วงนี้ก็มีเสื้อผ้าที่อยากได้แต่ส่วนใหญ่ก็แพง ก็ลังเลว่อยู่รอบนึงว่าจะเข้าไปซื้อมั๊ย หลังจากนั้นก็เลยลองไปร้านอื่นดู แล้วก็มีของที่เหมือนกันเลย ผมคิดว่า "เนี่ยเป็นโชคชะตาเลยนะ" แล้วก็ซื้อทันทีเลยล่ะครับ เรียนมหาลัยก็ใส่อะไรก็ได้ แต่ตอน ม.ปลาย ต้องใส่ยูนิฟอร์มใช่มั๊ย ในกฏของโรงเรียนบอกไว้ว่าเอาเสื้อออกนอกกางเกงได้แค่ตัวเดียว แต่ผมเอาออกสองตัวเอย อาจารย์ก็มาเลย รีบเอาเสื้อใส่ในกางเกงเลยล่ะครับ กางเกงส่วนใหญ่ก็จะต่ำกว่าเอว พออาจารย์เห็นปุ๊บ ก็รีบตอแหลไปเลยว่า "ผมอ่ะ ขากางเกงมันสั้นครับ" เพราะฉะนั้นผมก็เลยไม่ได้ผิดระเบียบครับ ผมคิดว่าการได้ใส่ยูนิฟอร์มแบบของตัวเองเนี่ยมันดีจังเลย ทั้งเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายเลยครับ

ตอนที่ไปกินข้าวกับเพื่อนผู้ชาย ถ้าผมมีเงินผมก็จะเลี้ยงข้าวเพื่อน เพราะอย่างนี้ก้เลยมีบ้างที่เพื่อนจะเลี้ยงข้าวตอบ ตอนที่ไปกับรุ่นพี่มีครั้งนึงเคยถามว่า "เท่าไหร่เหรอครับ" แต่ว่าเขาก็เลี้ยงซะเป็นส่วนใหญ่เลยแหล่ะ โดยปกติก็จะไม่มีเด็กผู้หญิงไปด้วย ตอนที่อยู่ชั้น ม.ต้น แม่จ๋าสอนเอาไว้ว่า "ถ้าไปกินข้าวกับเด็กผู้หญิงเมื่อไหร่ ต้องเป็นคนเลี้ยงนะรู้มั๊ย" "ครับ เข้าใจแล้ว" ตั้งแต่นั้นก็ทำตามที่แม่สอนตลอด ตอนที่ยุ่งๆ ก็กินข้าวตอนที่พักจากงานก้เยอะครับ ถ้าเกิดว่าไม่มีเวลาจริงๆ ก็จะกินไประหว่างที่นั่งรถไปเลยล่ะ ไม่ค่อยชอบเลยครับ ถ้าเกิดว่าเป็นแซนด์วิชก็ไม่เป็นไรหรอกนะ ถ้าเกิดว่าทำได้ล่ะก็อยากจะแบ่งเวลางานซักนิดนึงแล้วไปนั่งกินข้าวที่โต๊ะ ถ้าเกิดว่าไม่มีเวลาก็ไม่อยากที่จะรีบกินน่ะครับ ในเวลาที่รู้สึกว่าหิวนิดหน่อยก็จะทนเอาไว้ ถ้าเกิดว่ากินตอนอยู่บนรถความอร่อยมันจะลดลงครึ่งนึงเลยล่ะ

สำหรับผมแล้ว สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือเพื่อน ตอนที่รู้สึกแย่ก็โทร.หาเพื่อน ในตอนที่รู้สึกแย่ก็จะส่งเมล์ไปว่า "วันนี้รู้สึกแย่จัง จะได้รับกำลังใจจากใครมั๊ยน๊า" แล้วก็จะมีเมล์ตอบกลับมาเป็นคำพูดตลกๆ (หัวเราะ) ตอนที่รู้สึกแย่อย่างรุนแรงก็มี แต่หลังจากนั้นก็หัวเราะแล้วก็ทำให้แข็งแรงขึ้นมานิดหน่อยจนได้ นี่แหล่ะความสัมพันธ์ของเด็กผู้ชายล่ะครับ

ช่วงที่ถ่ายทำเบียกโคไตที่เกียวโต ตอนที่อยู่คนเดียวก็โทร.หาเพื่อน ช่วงเวลาที่โดดเดี่ยวผมคิดว่าเพื่อนเนี่ยดีที่สุดเลยนะ ทำให้รู้สึกขอบคุณถึงการมีชีวิตอยู่เลยล่ะครับ ในทางกลับกัน ในกรณีของผมถ้าเพื่อนมีปัญหาแล้วมาปรึกษา ก็จะให้คำปรึกษาอย่างดี ไม่ใช่แค่พูดว่า "ไม่เป็นไรหรอกนะ" หรอกครับ ก็เคยมีเหมือนกันที่เพื่อนบอกว่า "มีปัญหาอยู่อยากคุยโทรศัพท์จัง" ผมก็จะโทรไปหาเลยล่ะครับ ในเวลาอย่างนั้นถึงแม้ว่าจะเหนื่อยกับงานแต่ก็จะทำเพื่อเพื่อนครับ ถ้าเกิดว่า "ในเวลาที่ผมเศร้า ก็มีเพื่อนที่เศร้าเหมือนกัน จะทำยังไง" ถ้าเกิดในวันถัดไปมีซฉากยากๆ ก็จะขอโทษเพื่อนหรือไม่ก็อาจจะไม่คุยโทรศัพท์นานๆแ แต่ว่าถ้าเกิดยังโดนรั้งไว้ก็จะบอกเหตุผลไปว่า "พรุ่งนี้มีฉากที่ยาก เพราะฉะนั้นเสร็จฉากนี้แล้วจะโทร.หานายทันทีนะ" ไม่อยากจะแตกหักกับเพื่อนเพราะเพื่อนที่ยังไม่เข้าใจถึงเหตุผลแล้วก็เลิกคบกันไปนะครับ ผมได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนเสมอ เพราะฉะนั้นเมื่อเพื่อนเศร้า ผมอยู่อยากจะช่วยเหลือเขาเหมือนกัน

จนถึงวันเรียนจบก็จะเหลืออีก 1 ปี แน่นอนว่าผมอยากที่จะจบการศึกษา ความคิดที่ว่า "อย่าเพิ่งไม่ได้เหรอ" จริงๆแล้ว ก็มีไม่รู้กี่ครั้ง แต่ก็ให้มันผ่านพ้นไปเรื่อยๆ เพราะผมไม่อยากจะพ่ายแพ้ต่อตัวเอง ถ้าเริ่มแล้วล่ะก็อยากจะไปถึงเป้าหมายด้วย ถ้าเป็นเรื่องที่ตัวเองทำได้ล่ะก็จะไม่ยอมหยุดง่ายๆหรอก ถ้าเกิดว่าปามันออกไปแล้วยังไงเราก็หยุดมันไม่ได้ในระหว่างทางอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เเรื่องครอบครัวกับงาน งานนั้นก็เป็นสิ่งที่หอมหวานไม่ใช่รึไง ตอนที่เป็นนักเรียน ม.ปลายน่ะมันเข้มงวดกว่าตอนนี้อีกนะ ในตอนนั้นเพื่อนก็บอกให้เรียนหนังสือ ก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ตอนที่เรียนหนังสือกับเพื่อน ตอนที่เรียนอยู่เพื่อนก็เอาเกมส์ขึ้นมาเล่นด้วย ในตอนนั้นผมคิดว่า "จนกว่าขะถึงพรุ่งนี้ ถ้ายังจำไม่ได้ก็จะไม่เล่นแน่นอน" แล้วก็อ่านหนังสือต่อ อยากจะจำให้ตรงกับข้อสอบทั้งหมด แต่ถึงจะพูดอย่างนั้นก็ทำไม่ได้อยู่แล้วใช่มั๊ย พอเป็นอย่างงี้ก็หยุดหงิดเลยล่ะ เรื่องเกมส์น่ะเอาไว้เล่นหลังจากเรียนเสร็จแล้วดีกว่า ในตอนสอบจะมีพวก "แย่แล้ว ทำไม่ได้เลย" ก็มี พวกที่ "น่าจะจำตรงนี้มานะ"ก็มี ผมเองถ้าเป็นไปได้ล่ะก็อยากจะมีความรู้สึกที่ทำได้ 100 คะแนน ไม่เคยมีความคิดที่ว่า "ก็มาถึงแค่นี้แล้ว ก็ช่วยไม่ได้" เลยครับ

เพราะว่าไม่อยากจะมารู้สึกเสียใจในภายหลัง เรื่องเรียนหรือเรื่องงานก็จะทำสุดกำลังครับ ถ้าเกิดว่า มีความคิดที่ว่า "เดี๋ยวก่อนนะ ถ้าเป็นแบบช่วงเวลาอย่างตอนนั้น" แล้วก็เอาช่วงเวลาที่เจ็บปวดในอดีตมาใช้ แม้ว่าผมลัพธ์ที่ออกมามันจะไม่ราบรื่นแต่ก็จะทำใจยอมรับได้ ถ้าเกิดว่าทำอะไรสุดกำลัง มันจะใช้ energy เนอะ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ถึงแม้ว่าบางทีอาจจะทำได้แค่ 80 เปอร์เซนต์ ตอนที่มีความรู้สึกว่า "วันนี้ไม่มีพลังเลยแฮะ" ก็จะรู้สึกว่าตัวเองเนี่ยมันไม่เอาไหนเลย ไม่ว่าจะงานแบบไหนก็จะต้องทำให้เต็มที่เหมือนกันครับ แต่ว่าคนอื่นๆที่ดูเหมือนว่าพยายามแต่ทำด้วยมือข้างเดียว มันก็เป็นเพียงแค่ 50 เปอร์เซนต์ไม่ใช่เหรอ แต่ว่าเพราะว่าเป็นคนอื่น ก็คงจะมีคนที่แม้ว่าทำด้วยมือข้างเดียวแต่พลังก็ออกมา 100 เปอร์เซนต์น่ะนะ เพราะว่าไม่อยากจะสูญเสียตัวเอง ผมจะไม่โกหกตัวเองครับ พอเกิดมาแล้วไม่ว่ายังไงก็ต้องตาย เพราะฉะนั้น สิ่งที่ทำได้ก็อยากจะทำเสียตอนนี้เลย ผมนั้น ตอนที่ตายก็จะหันกลับมามองชีวิตของตัวเอง แล้วก็อยากจะคิดว่า "ขอบคุณนะ อยากจะได้เกิดมาเป็นผมอีกจัง"

ปี 2007 ก็อยากจะให้เป็นปีที่ดีกว่าปีที่แล้ว ทุกปี อยากจะให้ดีกว่าปีก่อนๆ อยากจะให้ปีนี้เป็น "ปีที่ดีที่สุด" ช่วงที่ถ่ายทำเบียกโคไตมีที่ต้องเปียกโชกไปทั้งตัวแล้วก็ต่อสู้กับความหนาวเย็น จนถึงตอนนี้ เป็นอะไรที่ลำบากสุดๆเลยล่ะครับ จากนี้ไปความลำบากนี้ก็จะเป็นความทรงจำที่ผมไม่ลืมเลือนเลยครับ เพื่อที่จะได้ผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆไปได้ ตัวผมเองนั้นที่เป็นอย่างนี้คงเพราะอาจจะเริ่มเติบโตขึ้นทีละเล็กทีละน้อยแล้ว ปีนี้ก็ให้กำลังใจแล้วก็ฝากตัวด้วยนะครับ

.

.

.
มันยาวมากเลยนะ ไม่รู้ว่าจะมีตรงไหนที่พิมพ์ผิดบ้าง
ยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ

.

.

ปล. เป็นไง เฮดบล็อกของชั้น สะใจๆ หุหุ

.

.


ถึงคุณ นันโนะ นะคะ
เรื่องแพมเฟลตนั้น
ตามเว็บบอร์ดอื่นน่าจะเอาของคนอื่นมาลงด้วยนะ เราขอโทษจริงๆ
อาจจะแค่เอาแมสเสจของคนอื่นที่มีถึงยามะพีมาอีดิทเพิ่ม
แต่ว่าก็ขอบคุณมากๆนะคะ ที่เข้ามาอ่าน เราดีใจมากๆเลย ทุกคนเลยน๊า

.

.

.

Comment

Comment:

Tweet


You seem to be very master and your theme related to this good post supposes to be nice. Would you continue your search? I would buy some doctoral thesis and just dissertation writing from you.
#22 by thesis writing (91.212.226.136) At 2012-03-24 06:38,
I know that the best master writers are hired at the <a href="http://www.bestwritingservice.com/good-essay-writing.html">good essay writing</a> service. So, essays written by such professional writers can be errorless!
#21 by JewelGlover (193.105.210.41) At 2011-11-01 15:21,
gomennasai
wakannai>_<
donna uta?
uta no namae wa nani?
#20 by ☆Uづヵ`☆Come on★My blog At 2007-03-14 19:35,
Thank you for comment!!
Your japanese is Gooooooooooooooooooooooooooooooooooooood!! 555+
lyric ?? yamapi?
donna kyokumei desuka?
burogunikakuno?
#19 by ☆Uづヵ`☆Come on★My blog At 2007-03-14 16:15,
Oh!!
Calendarrrrrrrrrrrrrrrrrr!!
Is this what you bought it?
The signature of Golf-Mike is very goooooooood.>w<
I have not bought the calendar yet.
#18 by ☆Uづヵ`☆Come on★My blog At 2007-03-14 11:02,
อ่านแล้วอยากเป็นเพื่อนกับน้องพีจัง
แถมกลุ่มคุณน้องก็มีแต่คนหน้าตาดี ๆ ทั้งนั้น 555
เรื่องผิดกฎร.ร.เนี่ย ใครๆก็เป็นกันทั้งนั้นเลยนะ
เราเองก็ไม่ได้ต่างกับพีเลย สมัยเรียนเนี่ย
ขอบคุณสำหรับคำแปลค่ะ
#17 by ∞ Ningchii ∞ At 2007-03-13 19:17,
อยากไปกินข้าวกับยามะพี จะได้มีคนเลี้ยง (ไม่ใช่ละ)
(แต่หายากจริงๆนะคะ ที่จะมีคนเลี้ยงข้าวเนี่ย 555+)

เรื่องเสื้อผ้าเนี่ย คนญี่ปุ่นเขานิยมกางเกงขาเดฟกันรึไง
แม้แต่คาเมะก็ใส่ -"-

แต่ยามะพีก็เป็นคนทีเห็นความสำคัญของเพื่อนเหมือนกันนะเนี่ย
#16 by BD401 At 2007-03-13 16:03,
พี่แอบขี้อ้อน ฮ่าๆ

อ่าช่วงนี้พี่ติดบู๊ท ?? แล้วก็ใส่ดำตลอดเรยนิ = w =

แต่ก็เท่ดีๆๆ
#15 by PUI**MC (124.120.207.130) At 2007-03-12 16:44,
ก่อนอื่นขอเม้นท์เฮดบล็อกนิดนึง แบบว่าทำไปได้ 555 น่ารักดี แต่ว่าน้องเมะเชิดไปหน่อย ถ้าได้ท่าน้องเมะลูบหัวพีคงมีความสุข XDD
อ่านเซเว่นทีนที่แปลทีไรหลงรักพีทุกทีเลย คนมีความพยายามนี่ดีจังเลยน้า พอมาคิดถึงเรื่องของตัวเองแล้ว - -''..... สงสัยเราก็ต้องพยายามให้มากขึ้นบ้าง ไม่ยอมแพ้พีง่ายๆ หรอก หึ หึ ขอบคุณมากที่แปลนะคะ ^ ^
#14 by undine (58.9.41.40) At 2007-03-11 14:56,
ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีที่สุดของยามะพี และปีต่อไปก็เหมือนกัน อิอิ

เดี๋ยวนี้เค้าก็ชอบใส่ชุดโทนขาวดำเหมือนกัน ><
#13 by *+* Chococake *+* At 2007-03-10 13:28,
พอมีเพืท่อน ติดเพื่อน อ้อนเพื่อน

ถ้ามีผั-หรือเมี-นะ โหวยยยๆๆๆๆๆ


เด๋วจะโดนวะนละหลายๆรอบ หึหึหึ





ใคดเม้นฟระเนี้ย ?? ไม่ใช่บิวน๊า

มะพีน่าร๊ากกกกกกกกกกก


พีเอส

เฮดแบบว่า กล้ากว่านี้มีอีกมั้ย?
#12 by นิชิโย่ว (125.24.158.33) At 2007-03-09 16:00,
ohisashi~~
Oh! It`s yamapee!?>w<
cooool><
solo is goood>w<
yesterday,,,ONE BY ONE released day>w<
want! want! 555+
#11 by ☆Uづヵ`☆Come on★My blog At 2007-03-09 14:14,
มะพีนี่มุ่งมั่นจริงๆ อยากทำให้ได้ถึงซักครึ่งหนึ่งของพี 555 จะพยายาม
ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านค่ะ
#10 by Ether (203.150.103.59) At 2007-03-08 18:35,
ยาวมากๆ นับถือๆ

พีจังติดเพื่อน
พีจังขี้อ้อนเพื่อนด้วย
อ่านแล้วอยากเป็นเพื่อนกะพีจัง
#9 by Kutan~> At 2007-03-08 17:05,
ขอบคุณมากๆเลยค่ะที่กลับมาตอบคำถามให้ค่ะ
#8 by นันโนะ (58.10.18.164) At 2007-03-08 14:10,
ยามะพีบ้าๆ
มั่นใจจังเลยนะ
มหาวิทยาลัยจะจบ 4 ปีจริงง่ะ
ทำไมมหาวิทยาลัยที่ญี่ปุ่นมันท่าทางจบง่ายงี้
ปีนึงๆไปเรียนสักกี่วันกัน

อิจฉานะ ยามะพีอะไรๆก็ดีหมดเลย เราดิไม่ได้ทำอะไรแค่เรียนเฉยๆยังจะไม่รอด

ติดตามยามะพีแล้วรู้สึกน้อยใจตัวเองไงไม่รู้ จะพยายามไปถึงไหนกันนะ
#7 by (203.113.60.7) At 2007-03-08 13:39,
วู้ๆๆ ขอบคุนน้าาาาาา ค๊ะ

เเปลมาให้อ่านกันน อิอิ

พีติดเพื่อนงั้นเค้าติดพีนะ 55555555+

เเล้วจาเเวะมาบ่อยๆเรยยย

เปนกำลังใจให้ค่ะ ^^

**ขออุญาติเเอด**
#6 by [^*--MoCHii--*^] At 2007-03-08 12:58,
วันนี้รู้สึกแย่จัง จะได้กำลังใจจากใครมั๊ยน๊า
ส่งมาแบบนี้ ใครจะไม่ส่งตอบกลับไปล่ะ
ดีนะที่ส่งไปหาเด็กผู้ชาย จริงเหรอน้องพี
#5 by MamiLuv At 2007-03-08 00:24,
น้องนู๋ คาเลนดาร์นิวส์สุดยอดเลย
ตอนแรกว่าจะไม่เอา เห็นแล้วไม่ซื้อสิ จะแย่มากกว่า
ทนไม่ซื้อได้ยังไง ไปดูบล็อกพี่ต้าร์ได้เลย
#4 by MamiLuv At 2007-03-07 23:34,
สวัสดีจ้านู๋ พี่ไม่เคยดูbleachอะนิเมะ อ่านแต่การ์ตูนเล่มน่ะ
พี่ว่าอะนิเมะ ภาพไม่สวยเท่านะ

ในที่สุดก็เห็นเฮดใหม่ ถูกใจจัง ชอบๆ
#3 by MamiLuv At 2007-03-07 23:18,
เชื่อเลยว่ายามะพีติดเพื่อน
น้องทำงานเยอะมาก พักบ้างก็ดี

ปล..เฮดไดฯ...กรี๊ดดดด ถูกใจพี่มาอ่ะนู๋
เมะพีจงเจริญ 555

คาร์เลนดาร์นิวส์หล่อลากไส้ อยากไปขโมยถุง
ว่าแต่นู๋เห็นยัง?
#2 by sothank At 2007-03-07 23:00,
น้องนู๋ววววว ถูกใจพี่โค่ดพ่อเลยยยเฮดบลอคยนั่นน่ะ >_<~~~ ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วววว
#1 by devilshita (202.183.175.74) At 2007-03-07 18:18,