เอาเลยนะ คาเมะนาชิคุง นากาจิมะคุง และ ยามาดะคุง พบกันครั้งแรกเมื่อไหร่เหรอ?
คาเมะ : เจอกับยูโตะตอนออดิชั่น บังเอิญว่าไปเห็นการออดิชั่นเด็กJr.กับโคคิ ตอนนั้นชั้นพูดออกไปว่า "เด็กคนนั้นน่ารักจัง"
นากาจิมะ : ตอนนั้นคาเมะนาชิคุงถามว่า "รู้จัก KAT-TUN มั๊ย" พอตอบไปว่า "ไม่รู้จักครับ" คาเมะนาชิคุงก็โกรธใหญ่เลย (หัวเราะ)
คาเมะ : ฮ่า ฮ่า ฮ่า จริงๆแล้วไม่ได้โกรธหรอก ชั้นก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดานี่นา ส่วนยามาดะคุงก็ได้เห็นตอนที่มีไลฟ์ของ KAT-TUN ตอนนั้นคิดว่า จอห์นนี่ส์ มีเด็กน่ารักเข้ามาใหม่อีกแล้วเหรอเนี่ย
ยามาดะ : ผมอ่ะ ตอนเข้ามาครั้งแรก ไม่ค่อยรู้จักพวกรุ่นพี่เลยครับ ตอนที่พบกับคาเมะนาชิคุงครั้งแล้วคาเมะนาชิคุงก็ทักผม ตอนนั้นผมคิดว่า "เป็นคนที่เท่ห์จังเลยน๊า" แต่ว่าตอนนั้นก็ไม่รู้เลยว่าเป็นใคร (หัวเราะ) หลังจากนั้นพอกลับบ้านไปก็เลยลองไปค้นหาดู อ่ะ คนนั้นนี่ ก็เลยรู้ว่าอยู่ใน "KAT-TUN" ครับ
คาเมะ : แต่ว่านะ ความจริงแล้วก่อนที่จะเป็น jr. ชั้นเล่นเบสบอลมาก่อน ตอนนั้นบังเอิญว่าได้ดูรุ่นพี่ใน jr. เล่นเบสบอลทางรายการโทรทัศน์ จริงๆเลยนะ ตอนนั้นคิดว่า ใครเป็นใครวะไม่รู้จักเลย คิดอย่างนั้นอ่านะ
แล้วหลังจากนั้น รู้ว่ามีคาเมะนาชิคุงอยู่'จริงๆ'ตั้งแต่เมื่อไหร่
คาเมะ : เดี๋ยวสิ รู้จักตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ !?
ยามาดะ & นากาจิมะ : รู้ครับ
นากาจิมะ : เมื่อก่อน ในคอนเสิร์ตจะได้ใส่เสื้อผ้าชุดเดียวกับที่คาเมะนาชิคุงใส่ แล้วก็ตอนที่ผมไปเปลี่ยนเสื้อผ้า คาเมะนาชิคุงก็จะคอยผมที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเสมอเลย แล้วก็ออกไปที่เวทีด้วยกัน ผมรู้สึกขอบคุณมากครับ
คาเมะ : งั้นเหรอ
ยามาดะ : ของผมไม่ใช่ในคอนเสิร์ตนะ แต่เป็นตอนถ่ายทำพีวี 'Seishun AMIIGO' ที่ได้คุยกันจริงๆจังๆครั้งแรก คาเมะนาชิคุงถามว่า "ยามาดะคุง รุ่นพี่ที่นับถือคือใครเหรอ" ก็ตอบไปว่า "ซึโยชิ โคอิจิคุงครับ" แล้วคาเมะนาชิคุงก็บอกว่า "อ๊ะ...อ่าาาา..."
คาเมะ : นั่นน่ะ ก็เพราะไม่ใช่ชั้นไง ก็เลยอ่าออกมา (หัวเราะ) เอ้อ แล้วรุ่นพี่ที่นับถือของยูโตะล่ะ
นากาจิมะ : ทาคิซาว่าคุงครับ
คาเมะ : อ๊ะ.....อ่า..... โกหก โกหกน่า (หัวเราะ) แต่ว่าก็ไม่ได้พบกับทั้งสองคนนานเลยเนอะ นับตั้องแต่ คอนเสิร์ต KAT-TUN ที่โตเกียวโดม เกิน 10 เดือนแล้วรึเปล่า ก็ ช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาชั้นถ่ายละครตลอดเลย เอ้อ แม้แต่สมาชิกใน KAT-TUN ก็ยังไม่ค่อยเจอเลย
อีกนิดนึงนะ ตอนสมัยที่เป็น Jr. รุ่นพี่ที่นับถือของคาเมะนาชิคุงคือ
คาเมะ : ที่นับถือหรือว่ารุ่นพี่ที่ใฝ่ฝันเหรอ ผมอ่ะจริงๆแล้วได้พูดคุยกับรุ่นพี่และได้รับอิทธิพลจากรุ่นพี่เยอะนะ ตอนที่เป็นแบ็กให้ Kinki ก็จะเป็น Kinki Kids ช่วงนี้ได้มีโอกาสคุยกันบ้าง ก็คิดว่า ยังเท่ห์ เหมือนเดิมเลยนะ อ่ะ ก็ ชอบโดโมโตะ ซึโยชิคุงตั้งแต่เมื่อก่อนอยู่แล้วน่ะนะ
ทั้งสองคนมีเรื่องอยากจะลองถามคาเมะนาชิคุงมั๊ย
คาเมะ : อะไรก็ได้ ถามมาได้เลย
นากาจิมะ : วันหยุดทำอะไรบ้างเหรอครับ
คาเมะ : อืม ก็ซื้ออของล่ะมั้ง แล้วก็ออกไปกินข้าวบ้าง ในวันที่งานเลิกไวๆ แต่ถ้าเกิดว่าเป็นวันที่ off เลยนั้นก็ไม่ค่อยจะออกจากบ้าน แล้วทั้งสองคนทำอะไรบ้าง
ยามาดะ : ก็ไปเล่นด้วยกันบ่อยๆนี่เนอะ ไปดูหนังบ้าง...
นากาจิมะ : เมื่อเร็วๆนี้ก็ไป โยโกฮาม่าด้วยกันมาครั้งแรกด้วย
คาเมะ : ทำอะไรที่โยโกฮาม่าเหรอ
นากาจิมะ : ไปสวนสนุก ไปซื้อของที่ชอปปิ้งมอล ไปเล่น skating rink
ยามาดะ : คาเมะนาชิคุง ตอนเป็น Jr. เล่นกับใครเหรอ
คาเมะ : อากานิชิบ้าง ยามะพีบ้าง ไปดูหนังกับทั้งสองคนเหมือนกัน ไปเล่นที่บ้านของกันและกัน นอกจากนี้แล้วยามาดะคุงมีอะไรจะถามอีกมั๊ย
ยามาดะ : ตีลังกาได้ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ
คาเมะ : ตอนอายุประมาณ 16 ล่ะมั้ง ตอนนั้นในรายการเพลง KAT-TUN เป็นแดนเซอร์ให้ Kinki โคอิจิคุงมาบอกว่า "ลองทำดูมั๊ย" ก็เลยตอบไปว่า "จะทำครับ" นั่นเป็นครั้งแรก ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ
ยามาดะ : เอ๊.....สุดยอด
คาเมะ : แต่ว่านะ พอตื่นมาตอนเช้าของวันต่อมาก็ทำครั้งที่สองไม่ได้แล้วอ่ะ แล้วก็กลัวว่าจะทำไม่ได้อีก ระหว่างทางกลับบ้าน หรือที่บ้านก็เอาแต่ตีลังกากลับหลังตลอดเลย (หัวเราะ) ทำไมเหรอ ยามาดะคุงทำไม่ได้เหรอ หลัวเหรอ
ยามาดะ : ก็ลองทำดูหลายครั้ง แต่มีอยู่รอบนึงทำแล้วกระดูกนิ้วหักเลยอ่ะ
คาเมะ : ก็เลยฝังใจน่ะสิเนอะ แต่ว่านะ ต้องทำให้ได้นะ ไม่ว่าจะทำอะไรด้วยใจจริงแล้วล่ะก็จะต้องทำได้แน่ๆ ใช้หัวแล้วไม่เข้าใจ แต่ถ้าใช้ร่างกายมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับความพยายามก็จะทำสำเร็จนะ อย่าไปกลัว สู้สู้!! อย่าทำให้เป็นไปไม่ได้ ต้องเดินต่อไปนะ
ยามาดะ : ครับ จะพยายามครับ
คาเมะ : โอเค งั้น คำถามต่อไปเชิญเลย
นากาจิมะ : เมื่อไหร่ที่ได้ขับรถไปไหนมาไหนเหรอครับ
คาเมะ : ตอนที่ไปเซ็นสัญญาเล่นเรื่อง 'nobuta wo produce' เฮ๊ย ตั้งแต่ตอนนั้นไม่มีเมล์ของยูโตะเลยนะ แต่ว่าถ้าโทร.มาล่ะก็จะไปนะ วันนี้จะไปไหนล่ะ แต่ว่า ยูโตะอายุ 13 ไม่ใช่เหรอ จะขับไปไหน พี่ชายไม่เข้าใจเลยนะ (หัวเราะ) แต่ แต่ อื้ม...ไปสวนสนุกกัน 3 คนเลย ไปเล่นโลเลอร์โคลสเตอร์ วันหยุดของทั้งสองคนเมื่อไหร่เมล์มาเลยนะ ชั้นก็จะเมล์ไปด้วย งั้นก็ ยามาดะคุง มีคำถามต่อไปมั๊ย
ยามาดะ : มีครับ เอ่อ....รักครั้งแรกเมื่อไหร่เหรอ
คาเมะ : ม.ต้น ปี1 เทอม1 มีเด็กผู้หญิงน่ารักมากๆ ในคลาสเดียวกัน ก็เลยสารภาพไปตอนหลังเลิกเรียน
นากาจิมะ : เอ๊~
คาเมะ : ทั้งสองคน ไม่มีคนที่ชอบเหรอ
นากาจิมะ : ไม่มีครับ
คาเมะ : ห๊ะ!? ยามาดะคุงล่ะ
ยามาดะ : ไม่มีอ่าครับ (อายมากๆ)
คาเมะ : น่ารักจัง ~! คำถามนี้จริงๆแล้วมันก็ต้องอายนี่เนอะ ถ้ากับเด็กผู้หญิง จินตนาการว่าจับมือกันแล้ว ตื่นเต้นรึเปล่า
ยามาดะ : แย่แล้วๆ
คาเมะ : ไม่เคยจับมือเลยงั้นเหรอ
ยามาดะ : ไม่เคยครับ (อายอาย)
นากาจิมะ : ผมเคยๆ จับมือกับโฮริคิตะ มากิจัง ตอนนั้นคาเมะนาชิคุงก็อยู่ด้วยนะ
คาเมะ : อยู่อยู่ นายอ่ะ ดีใจมากเลยนี่นา (หัวเราะ) แล้วก็ ยามาดะคุงเนี่ยเรียบร้อยจังนะ
นากาจิมะ : เครียดแล้วนะเนี่ย
ยามาดะ : อื้อ เครียดมากเลยอ่ะ
คาเมะ : อยากจะคุยกับนายสองคนอีกจัง เอาล่ะ สุดท้ายแล้วคำถามจากชั้นนะ จากนี้ไปสิ่งที่อยากทำคือ
นากาจิมะ : ละครครับ
ยามาดะ : ผมก็อยากจะเล่นละครครับ
คาเมะ : งั้น ก็เป็นคู่แข่งน่ะสิ ชั้นเองก็ให้คำแนะนำไม่ค่อยได้ ไม่งั้นก็จะถูกเรียกว่าคนแก่ ไม่ว่าอะไรก็เป็นเรื่องที่ท้าทายนะ ถึงแม้ว่าจะทำผิดพลาดแต่ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่สำคัญนะ หลังจากนี้ อืม... อนาคตเป็นความลับของบริษัทนะ (หัวเราะ) กับทั้งสองคน คราวนี้ จะเมล์ไปบอกความลับให้นะ
นากาจิมะ & ยามาดะ : ครับ ฝากด้วยนะคร้าบบบบ (หัวเราะ)
-----------------------------------------+
ห้ามนำไปลงที่ไหนก่อนได้รับอนุญาต
-----------------------------------------+
คาเมะแม่ง ม่อเด็ก ไม่ไหวแล้วนะ
มีชื่อยามะพีด้วยเว่ย ดีใจๆๆๆๆๆๆๆ
แต่น่ารักเนอะ อันนี้แปลง่ายกว่าของยามะพีเยอะเลย
ของยามะพียากมาก ขอดองไว้ก่อน ชะแว้บบบบบบบ อ่านหนังสือๆ
อ่อ....ไดอารี่ยามะพีเมื่อวาน(วันที่ 12) เขียนถึงจินด้วย
พูดเรื่องของกินแล้วนึกถึงจิน สงสารยามะพีว่ะ
ช่วยลืมจินไวๆได้มั๊ย เฮ๊ย....ไม่ใช่ๆ
จินช่วยกลับมาไวๆได้มั๊ย 55555
วันนี้สอบญี่ปุ่น......ออกคนแรกเลยกู (- -")
วันนี้เฮียไปดูงานที่รพ.ที่เชียงใหม่แหล่ะ รถเป็นของกู สะใจ
แต่ไม่มีเงินเติมน้ำมัน (T"T)
.
.
.
